Korece Albümü Beklerken

tumblr_mt9kvhUE2l1rs68xto1_500

SNSD’nin 11 Aralık’ta yeni bir Japonca albüm yayınlayacağı duyuruldu. Biz de günlerdir isyan ediyor, için için ağlıyoruz. Peki neden Japonca albüme sevinmek yerine Kore’de comeback – en azından bir süre için daha – comeback yapılmayacağı için üzülüyoruz? Kendi açımdan açıklama ihtiyacı hissettim.

Japonca albüm haberi pat diye düşüyor, bir bakıyoruz video yayınlanmış. Ama çoğunlukla yarım. Tamamının ne zaman geleceğini de çoğu zaman bilmiyoruz bile. Comeback heyecanı diye bir şey kalmıyor. Japonca albümlerin ardından gelen her şey de Japonlara özel. Bir kere albümler Korece albümlerden çok daha pahalı oluyor, almaya bile yeltenmiyorum açıkçası. Performans sayısı kısıtlı; videolarıysa bazen haftalarca gelmek bilmiyor. Japonya turnesinden görebildiğimiz tek şey; TV’de yayınlanan birkaç performans (çoğu zaman yarım) ve fevkalade kalitesiz fancamler. Fotoğraf deseniz; günlerce elimize fotoğraf geçmediği oluyor, hatta bazı üyelerin bireysel fotoğraflarına aylar sonra ulaşabiliyoruz. Ayrıca üyeler arasındaki popülarite farkı Japonya’da daha belirgin hale geliyor. Bu durumdan da ekstra rahatsızım.

Ama Kore’de comeback yaptıkları zaman bunların tam tersi yaşanıyor. Bir kere teaser beklemenin heyecanı bile ayrı. Her ne kadar SME bazen canımızdan bezdirse de çoğunlukla söylediği tarihte videoları yayınlıyor. Sürekli yeni fotoğraf ve video bekliyoruz çünkü albümün concept’i Kore’de çok daha yenilikçi ve önemli. Çıkış parçası da Japonya’dakinden çok daha önemli çünkü senede 345435534534534 tane Korece single yayınlanmıyor. Kore’de comeback special programı sayesinde sadece yeni albümdeki şarkılar değil, farklı şarkıların da performanslarını izleme fırsatı buluyoruz. Ve en önemlisi streamler sayesinde bu programları canlı olarak takip ediyoruz. Sonra da haftalık müzik programlarının comeback sahneleri var tabii. Acaba kaç şarkı söyleyecekler? Acaba ne tür kostümler giyecekler? SNSD’nin ömrüne yetecek kadar mutizen sahibi olduğu doğru, ödülü geçin de.. encore sahnelerinde yaptıkları şapşallıkları izlemenin keyfi bile ayrı değil mi?

Kendi adıma, son iki comeback’te albümü alabildiğim için, albümümün geleceği günü beklemenin de ayrı bir keyfi var. Variety showlar, her gün gelen yüzlerce fotoğraf. Yeni şarkılar, yeni performanslar, albüm dışındaki şarkılara yapılan coverlar, diğer kpop gruplarıyla yaşanan etkileşimler falan filan derken Kore’deki comeback hepimiz için yapılıyormuş gibi geliyor. Daha dışa dönük geliyor. Ki öyle de zaten. Albümün iTunes’da satışa çıkması, acaba hangi ülkelerde 1. sıraya yerleşecek diye beklemenin; videonun izlenme rekorlarını alt üst etmesi, bu sefer hangi rekoru kıracak diye beklemenin yeri apayrı.

Hele birileri zamanından önce bir kare bile sızdırdığında bütün fandomın kenetlenip cadı avına çıkması, eğlenceli be işte. SONE gibi devasa bir fandomın hep birlikte, gece gündüz demeden aynı şeyi beklemesi güzel şey. :3 Söz konusu SNSD olunca da bütün kpop kilitleniyor zaten. En sevmeyen insan bile ne yapmışlar bakalım diyerek açıp bakıyor videoya.

SNSD fanı olmak güzel şey, SNSD’nin yeni bir albüm çıkarması çok güzel şey ama SNSD’nin Kore’de comeback yapması başka bir olay. Çok daha büyük, çok daha bütün, çok daha güzel.

Geçen hafta Taeng, bugün de Seohyun yeni albüm haberini duyurdu. Hala emin değilim Kore mi, TTS mi, yoksa Japonya mı?

Yine bekliyoruz işte, beklemek pek sorun değil. Zaten ben Kore çalışmalarının bittiği gün yeni Korece albümü beklemeye başladığımdan, bana hiç yabancı değil.

tumblr_lq5dy7F4951qc9eik

Bir daha da neden Japonca albüm için sevinmiyoruz diye sormazsınız.

Bu yüzden.

*Japonca albümleri sevmediğimden değil, Japonca comebackleri sevmediğimden diyerek özetleme gereği duydum. Olur da anlamak da zorluk çeken birileri çıkıp tepemin tasını attırmaya kalkarsa diye.

Advertisements